आयुष्याच्या भटकंतीत जेव्हा अनुभवायला मिळते असुरक्षितता तेव्हा मग उद्भवतात प्रश्न अस्तित्वाचे.... कोSहम्?? मी कोण, मला नेमके काय हवयं? आयुष्याचा मक्सद काय? माझा उपयोग काय? याची उत्तरे मिळणे होते कठिण..... अन् माणूस होत असावा अतिसंवेदनशील.... (सुचली तशी उमटली कविता) मानसी

विस्मृतीच्या शिंपल्यात जेव्हा विरघळून जातात आठवांचे मोती मन होते सैरभैर नावं जातात पुसली बदलतो जगण्याचा अर्थ भावनेचाही होतो अनर्थ धुक्याच्या दुलईत निजतात नाती विचार व कृतीचा ताळमेळचं नाही आयुष्याच्या खात्यातून सुखदु:खांची होते वजाबाकी संवेदना होतात बोथट अन् नजरेत नसते चकाकी रोजचा दिवस सरतो पण काळ, वेळ कळत नाही मी कोण, काय केले, काय करणार? या … Continue reading स्मृतीभंश →

त्याने ठरवलं की फक्त बरसायचं धरेला घट्ट कवेत घ्यायचं थकल्या मनांना सक्तीचा विसावा द्यायचा आणि घरात बसून पावसाचा आनंद लुटायचा असा बरसायला, मनास मोकळे करायला मुळात येतोच तो वर्षांतून एक वेळेला पण जेव्हा बरसतो तेव्हा चिंब करतो मनाला मग सुचते एखादी कविता, रंगतात गप्पा, जुळतात तानपुऱ्याच्या तारा, सुरेल ऐकू येतो तराणा बरसून हलकं रितं होतं … Continue reading एका पावसावर काही… →

Psychologist म्हणून counselling करत असताना आम्हाला operation करावे लागते ते माणूस करत असलेल्या विचारांचे. या विचारचक्रावर अवलंबून असते त्याचे भावना व वर्तन! माणसाची विचार-भावना-कृतीची साखळी brain मध्ये अनुभवातून, शिकण्यातून पक्की बांधली जात असते.When this chain of thought comes into action we start showing our unique reactions to the situations. If we give more or less … Continue reading “विचार प्रक्रियेचे विचारमंथन” – Thinking about Process of Thinking: →

पहिल्या article मध्ये विचार प्रक्रियेचे विचारमंथन यावर लिहिले. आता मनाचा समतोल म्हणजे नेमके काय याविषयी थोडे उलगडलेले, पाहिलेले अनुभव...अर्थात समर्थ रामदास स्वामींनी या मनाच्या समतोलासाठी अनेक उपदेश केले, पण प्रत्यक्ष आयुष्यात मात्र याचा वापर विरळाच दिसतो. तो वाढण्यासाठी निरोगी मनाची संकल्पना समजून घ्यावी लागते.....मना मानसी दुःख आणू नको रे ।मना सर्वथा शोक चिंता नको रे … Continue reading मन तू काहे न धीर धरे… →